Gepost door Colette Pannemans op 25 Juni 1999:
Beste dierenarts,
Ik schrijf deze e-mail niet omdat ik geen vertrouwen in mijn eigen dierenarts heb, maar omdat ik zeker wil weten dat ik alle mogelijkheden om mijn hond te genezen heb onderrzocht.
Ik heb een 4 jaar oude gesteriliseerde Duitse Herder teef die ik 3 jaar geleden op straat gevonden heb. Voor uw beeldvorming kan ik erbij zeggen dat ze toen al 5 bazen gehad had, waarvan de laatste haar behoorlijk slecht behandeld had.
De afgelopen 3 jaar heeft ze weinig gezondheidsproblemen gehad. Het enige is dat ze 3 a 4 keer per jaar loops was en dat we aan de hand daarvan besloten hebben haar te steriliseren. Vlak voor de sterilisatie was er een klein vermoeden dat ze suikerziekte had vandaar dat haar bloed toen getest is, er kwam een iets verhoogde uriniewaarde uit die test (urea 6,7 / crea 119). Volgens mijn dierenarts niet alarmerend voor een hond van (toen) 3 jaar oud. Hij heeft me alleen aangeraden haar vanaf dat moment op een senioren dieet te zetten, wat ik ook gedaan heb.
Een week of 6 geleden begon ze bij het spelem met andere honden te piepen als ze op haar rug sprongen of als ze zelf op haar achterpoten terecht kwam met springen. Een beginende hernia was de conclusie en vanaf dat moment ben ik voorzichtig geweest met haat laten spelen, trappen lopen en springen. Dat leek allemaal te helpen, tot ze een maand geleden tijdens het wandelen over gaf en bijna door haar achterhand zakte. Toen ik haar weer op haar poten zette kon ze wel weer lopen en leek het voorbij. Helaas kreeg ze een paar uur later weer zo'n 'aanval'. Ik been toen meteen naar de dierenarts gegaan, die bang was dat het uitval verschijnsel in verband met de hernia waren. Ik heb Metacam en Gnafalium Pentarcam meegekregen tegen de pijn en om de druk op dee ruggengraat te verminderen. Het leek aan te slaan maar helaas. Na een week kreeg ze toch weer 2 pijnaanvallen.
Op dat moment hebben we besloten dat ik naar een specialist (Luc Janssen in Antwerpen) zou gaan om de hernia te laten bekijken en behandelen. 'Helaas' constateerde Luc dat er geen spprake was van een hernia, maar hooguit van lage rugklachten die de pijnaanvallen niet konden verklaren. Daarop heeft hij in ieder geval een bloedonderzoek gedaan.
De uitslag van dat onderzoek was voor alle betrokken dierenartsen een absoluut raadsel. Haar nierwaarden waren in ongeveer 9 maanden tijd naar urea 28 en crea 800 (eergisteren zelfs 29,6 en 1202) gestegen. De nieren functioneren dus eigenlijk absoluut niet meer. Omdat deze stijging zo plotseling was is de eenige hoop die we nu nog hebben dat het een wel zeer heftige ontsteking is. Vandaar dat ze gisteren, vandaag en morgen een 'dialyse' met 3x 750 cl vloeistof en antibiotica heeft gehad. Zondag laten we haar met rust en maandag controleren we haar bloed nogmaals. Als de waarden dan niet gedaald zijn is de situatie volgens mijn dierenarts uitzichtsloos. En moet ik op niet al te lange termijn beslissen haar in te laten slapen.
Mijn vraag aan u is of u nog enige verklaring en/of suggestie heeft voor bovenstaande. Ik moet u hierbij nog wel vertellen dat ze niet erg veel meer dan normaal drinkt en zich hooguit hangerig maar zeker niet doodziek gedraagt. Ik wil mijn hond absoluut geen pijn laten lijden, aan de andere kant wil ik wel zeker weten dat ik niet te vroeg een beslissing neem. Ik bedoel niet te zeggen dat ik haar van hott naar her wil gaan slepen om misschien nog een paar weken te winnen, maar ik wil wel zeker weten dat ik alle mogelijkheden bekeken heb.
U begrijpt dat het allemaal nogal kort dag is en daarom zou ik u ook willen vragen mij zo snel als u mogelijk is te antwoorden. In ieder geval al heel erg bedankt voor het doorlezen van dit lange verhaal.
Met vriendelijke groet,
Colette Pannemans