Gepost door Peter Joosten op 28 September 1999:
Hallo,
Wij hebben een kruising tussen een dalmatier en een friese stabij, 8 jaar oud, reu, gecastreerd op 1,5 jarige leeftijd. Op z'n 6de kreeg hij problemen met plassen, een paar druppels en dan weer een paar druppels, met bloedverlies. Na een antibiotica kuur van 4 weken was dit ogenschijnlijk verdwenen. Na een periode van 8 maanden begon hij druppels urine te verliezen en niet lang daarna zijn we opnieuw naar de arts gegaan om dit te laten controleren. Opnieuw werd bloed bij de urine geconstateerd, weer een kuur van twee weken met antibiatica en het verbeterde niet. meermaals de urine gecontroleerd en er bleven teveel rode bloedcellen zichtbaar. 2 weken een andere antibiotica en daarna nogmaals een andere kuur antibiotica. Het ging niet weg. toen een steriel-urine onderzoek (punctie). Alles was goed. In deze periode ging Dinky (zo heet hij) steeds moeilijker drukken en steeds heviger persen om zijn ontlasting kwijt te raken. Ook piepte hij hierbij. Omdat er bij de urine struviet crystallen waren gezien was hij op dieetvoer gezet (CCD, later CD). De arts dacht dat dit door het voer kwam (moeilijk drukken). Hier werd verder geen aandacht meer aan geschonken en we moesten terug naar het normale voer en over een maand oipnieuw zijn urine laten onderzoeken. Echter de werd het piepen van pijn tijdens het drukken steeds erger en harder, de onlasting bleef normaal van substantie. In het weekend naar een vervangende arts gegaan en die constateerde na drukken op de lies-buikstreek en een rectaal onderzoek dat het de prostaat bleek te zijn die onstoken was. Onze eigen arts had dit onderzoek in eerdere stadia ook gedaan en was wel verbaasd dat de prostaat na castratie toch nog aanwezig was en zelfs ietwat opgezwollen, hier werd echter geen verdere aandacht aan besteed. Tevens werden oneffenheden gevoeld als gevolg van deze onsteking. Hiervoor heeft hij een injectie gekregen met een specifieke antibiatica voor deze kwaal en krijgt hij nu tabletten AMOXYVET 3x daags gedurende 7 dagen. Onze vragen zijn:
1. Is dit bij een toch al lang aanwezige onsteking lang genoeg?
2. Is het nodig dat er een rontgen-foto en/of een echografie wordt gemaakt?
3. Kan een operatie noodzakelijk zijn?
4. Hoe kan het worden voorkomen?
5. Is deze kwaal aan de prostaat goed te genezen met medicijnen?
6. is de kans op herhaling gering of juist niet?
7. Is het niet vreemd dat er geen diagnose is gesteld door onze eigen dierenarts dat het de prostaat betrof? Gezien het zeer lange verloop van diverse onderzoeken.
Alvast bedankt voor de genomen moeite ons verhaal te lezen en deze te beantwoorden.
met vriendelijke groet,
peter & Pauline Joosten.